Een probleem van een (werkloze) hondeneigenaar.

  
Ik wil even iets aankaarten.. Iets waarvan ik vind dat het niet onbenoemd door mag blijven gaan. En ik hoop dat meer hondeneigenaaren (al dan niet werkloos) zich hierin herkennen. 
Het gaat om de zakjes.. De piepzakken… Sorry, poepzakjes (daar gaan we dus al, mijn iPhone geeft voorkeur aan het woord piepzakken). Ik ervaar bij elke rol van die zakken (poepzakjes) dat er ergens halverwege een zak zit, die niet lekker scheurt. Het maakt niet uit of het de blauwe of zwarte zakken zijn.. Met of zonder bloemengeurtje.. Ze hebben het bijna allemaal. Het gevolg is dat ik sta te trekken en te sjorren aan die zak.. En dan scheurt die natuurlijk en daarme ontstaan er gaten aan de onderkant. Niet een zak waarmee je hondenpoep wilt rapen. 

  
Die zak gaat dan maar mijn jaszak in.. Ik wacht er nu alleen nog op dat ik toch een keer zo’n zak uit mijn jas pak…. En denk: ‘hee.. En zak.. Laat ik die gebruiken’. Al met al.. Heel vervelend dus…. Zo.. En nou jullie problemen..?

#misschienmoetiksnelaanhetwerkd

Posted in Diverse, Holland, Mia Tagged ,

Boost

Hoe fijn is het om na een poos niet zo heel veel de deur uit te zijn geweest (behalve Mia uit te laten), zich weer een avond tussen de hardloop-vriendinnen te bevinden. De een loopt wat harder, langer, beter, regelmatiger dan de ander.. waarbij ikzelf onderaan bungelt, maar dat doet er eigelijk gewoon helemaal niet toe. Zo fijn te praten met iemand die haar dromen waar maakt.. iemand die er weer bovenop krabbelt en hoe.. iemand die met vakantie gaat,  iemand die met vakantie is geweest.. en iemand die je met de auto naar huis brengt. Ben een behoorlijke huismus op het moment.. maar wat kan zo’n avond als een echte boost voelen.

Posted in Diverse Tagged ,

Swipen naar links….

Swipen naar rechts..

Nee, dat is het toch ook niet helemaal!!

Posted in Date Tagged ,

budgetmaatje

Schermafbeelding 2016-02-10 om 10.10.18

 

Vandaag heb ik me bij de Gemeente Den Haag aangemeld als Budgetmaatje. Als budgetmaatje wordt je als vrijwilliger gekoppeld aan een inwoner van Den Haag die met schulden kampt en hierbij wekelijkse ondersteuning nodig heeft. Lijkt me leuk en dankbaar werk. Ik snuffel dan aan iets waar ik, wat mijn toekomst betreft, in verder wil. En het maakt deel uit van mijn re-integratie. Ik wacht in spanning af.

Posted in Werk Tagged , ,

Feestje

IMG_1048

 

Ik wist waar ik aan begonnen was… althans.. wist ik dat wel? Ik wist dat Mia moeilijk alleen kon zijn, maar ik was meer dan bereid om het voor elkaar te krijgen dat ik op een dag het huis voor een aantal uren kon verlaten zonder dat mijn huis werd gesloopt en dan ook nog steeds in goede harmonie met mijn buren leven. Het valt niet mee. En het valt ook niet mee tegen mensen te moeten zeggen dat je niet zomaar weg kunt… omdat je een hond hebt. Heb me meer dan eens schuldig gevoeld. Ik kan voor mezelf wel uitleggen dat ik deze keuze heb gemaakt.. maar voor anderen is dat lastiger. Daarbij wordt je wereld gewoon ook even wat kleiner. Alle lof aan Mia.. ze gaat overal mee naar toe en is nooit lastig, maar even naar verjaardag, shopping o.i.d., dat gaat dus niet zomaar. Ik heb wel wat oppas achter de hand, maar daar wil je niet al te vaak ‘misbruik’ van maken. De oppas waar ik wel misbruik van maak, betaal ik voor, dus die is ook niet onuitputtelijk.

Snel bleek Mia ook echt besloten te hebben dat wij onafscheidelijk zouden zijn. Geen enkele reden om gescheiden de deur uit te gaan. Sterker nog.. in het begin geen enkele reden om gescheiden naar de wc te gaan.. of naar de keuken of waar dan ook naar toe. Wij zouden, als het aan haar lag, gewoon lekker samen zijn. En ja.. ik ben graag samen met haar, heel graag zelfs, maar ik ben ook wel voor een bepaalde mate van zelfstandigheid.

In de laatste maanden van 2015 leek het niet echt op te schieten. We bereikten een half uur.. maar het was in half uur in onrust en met gejank. Ik kon dus net aan boodschappen halen, maar als ik bij thuiskomst het opgenomen filmpje terugkeek was ik zwaar teleurgesteld toen ik merkte dat ze veel het gejankt.. als een wolf. Niet zo fijn voor mijn buren dus. De kerst naderde en de tijd ervoor was een beetje onrustig, mede door mijn onrust over de reis (lees: Mia d’r reis), maar ook omdat ik haar best vaak bij iemand anders achter liet. Ik wilde haar dus ook niet te vaak alleen laten. Dag training.. begon bijna aan het idee te wennen, dat we echt onafscheidelijk zouden moeten zijn.

In de loop van de kerst kwam ik in gesprek met een Deense blogster, die ik al langer volg. Zij heeft, bleek, in dezelfde situatie gezeten. Tijdens haar werkeloosheid is haar hondje zo gewend geraakt aan dat ze thuis is, dat hij niet meer alleen wilde zijn.,, tot haar frustratie en verdriet. Ik wist helemaal niet dat dat speelde, tot dat ze op een dag een blog plaatste waarin ze een klein feestje vierde omdat ze Dexter nu bijna zover had dat hij een dag alleen kon zijn.. ook wel handig, want de schrijfster had inmiddels een nieuwe baan. Het stukje wat ze over het gevecht schreef sprak me zo aan… echt een lotgenoot. Iemand die tegen diezelfde problemen aan liep en die het ook moeilijk vond het aan de buitenwereld uit te leggen.  Zo dus, ontstond er een beetje contact en kreeg ik weer moed. Zij had gebruik gemaakt van Zylkene, een kalmerende middel. Homeopathisch en niet schadelijk. En ze heeft hier en daar wel wat tips voor me. Maar het aller belangrijkste.. ze gaf me hoop dat het kon.

Daarnaast kreeg ik contact met de eigenaar van de zus van Mia. Zij had ook dezelfde problemen, maar kon inmiddels 2.5 uur van huis. Ook daar put ik hoop uit en ook van haar kreeg ik fijne tips.

EN NU VIEREN WIJ ONS EERSTE FEESTJE. GISTER IS MIA 1 UR ALLEEN GEWEEST. ZONDER GEJANK en ik verdenk haar er zelfs van dat ze heel even heeft liggen slapen. En een uur is niet veel, ik weet het, maar het is zo een punt waar we voor hebben gevochten en als 1 uur kan.. kan binnenkort 2 uur ook. Daar ben ik van overtuigd. Dus we gaan stug door.. met behulp van Zylkene, speeltjes,  een aangeschafte camera zodat ik haar buiten de deur kan volgen (nix recht op privacy hier) en mijn buurvrouw die fijn thee of koffie voor me inschenkt als ik tijdens de training een ‘onderduik’-adres nodig heb.

 

 

Posted in Diverse, Holland Tagged ,

Say Hello to Mia

IMG_6232

Mia is op mijn pad gekomen. Een lief klein meisje uit Bulgarije op zoek naar een baasje .. iemand die heel goed voor haar wilt zorgen. Ik ga dat doen. Zij gaat mijn meisje zijn. Ik heb nu de tijd om er voor haar te zijn. Met haar te trainen.. opvoeden. Lekker wandelen samen. Balen van de regen samen. Aan huis vastgekluisterd zitten omdat ik een hond heb die nog niet alleen kan zijn.. leven met hondengeur in mijn huis. De verantwoordelijkheid nemen. Dierenartsrekeningen betalen.. en dat voor de komende .. misschien wel 15 jaar.. zo lang hoop ik dat ze bij me blijft. Volgens mij is het bijna net zo groot als het hebben van kinderen… Ze is al bij me en ze gaat goed. We worden wel vriendinnen. Ik ben zo gelukkig met haar.

Posted in Holland Tagged , ,

Date up-date

Ik liet de date weten dat ik wil zin had in Grieks eten. Hij wilde dan voor me koken.. bij hem thuis. Ik zei dat ik eerste buitenshuis wilde afspreken. Ik ken hem immers niet.. alleen van de bushalte. Hij vond dat goed. En zou me dan even terug bellen. Geloof mij.. dat gaat niet gebeuren. Jammer van de vakanties.

Posted in Diverse

Ik heb een date

… soort van date.. halve date.. kwart date.. de bal ligt geloof ik bij mij. OMG! Hij is oud (maar waarschijnlijk binnen mijn doelgroep), breed, getatoeëerd en griek. Vind er nog niet zo veel van… kan alleen denken… aan vakanties in Griekenland

Griekenland

Posted in Daten, Griek, Holland, mannen, vakantie Tagged , ,

Intentie

Zullen we afspreken het woord Intentie niet meer te misbruiken. Ik citeer minister Dijsselbloem:

het is onze intentie om ook vanuit de private middelen een bijdrage te laten komen

.
Het ging hier om de twee schilderijen van Rembrandt die, als het aan de Directeur van het Rijksmuseum lag, allebei naar Nederland waren gekomen. Dat is niet gelukt en daarom weigert Pijbes nog met de pet rond te gaan om mee te betalen aan die 80 milhoen euro die de helft van de twee schilderijen hebben gekost.
Intentie is wat anders dan ‘als het lukt’, of ‘hoop’ of ‘zou wel willen’. Intentie is in mijn ogen (oren) een krachtig woord waar alleen nog de atoombom tussen komt. Als het je intentie is dan gaat het gewoon gebeuren… anders was het nooit je bedoeling. Er was geen atoombom nodig om Dijsselbloem twee dagen later het volgende te laten uitspreken:

Ik hecht nog wel aan een bijdrag, maar dat mag ook symbolisch zijn.

Ik gebruik het woord intentie zeer weinig, want ik ben lui en makkelijk. Maar als het nodig is, is het dikke stok achter de deur om mijn wensen kracht bij te brengen.. niemand die daar tussen komt. Ik wil daarom ook niet dat het woord gebruikt woord als het niet echt iemand zijn intentie is.. dan wordt het slap. Het is volgens mij net als met het platgebruikt, uit de mode aan het raken ‘keihard’ … het klinkt zo krachtig.. maar ondertussen.

Posted in Diverse, Holland, Nieuws, Woorden Tagged , ,

Een keerpunt II 

En waar heb ik zoal om gevraagd? Nou, in ieder geval niet om slechte ogen met zicht minder dan 10 procent,  een gezichtsveld als een digitale foto met kapotte pixels en een tijd lang en nogal kleurloze wereld. Dat had ik niet eens kunnen verzinnen.

Maar ik heb misschien wel gevraagd om tijd om te ontstressen, tijd om te resetten, tijd om na te denken, tijd om goed te eten, tijd om veel te lezen ( uisteren). En die tijd kreeg ik ruimschoots! De vorm waarin ik het kreeg was schrokkend, ik had zelfs even een moment van paniek.. Maar kan niet anders zeggen dan dat ik een soort van genoten heb van deze tijd. Bovendien heb ik de warmte gevoeld van degene die om me geven. Zijn er mensen waar ik dichter bij ben komen te staan… hoewel ik graag alles zelf oplos en regel, was veel hulp zo welkom dat het me heeft ontroerd.

Als puntje op de i ben ik ook gewoon een ervaring rijker en heb ik het goed kunnen zien enorm leren waarderen… Tja, daar sta je gewoon niet elke dag bij stil!

Neemt niet weg dat ik enorm uitkijk naar de dag dat ik alles weer normaal kan zien. Heel soms heb ik kort even een beeld van hoe de wereld er eigenlijk uit hoort te zien.. althans..  hoe het door mijn ogen eruit zag. Meestal komt dat als ik bijna in slaap val. Dan zie ik bv plotseling mijn keuken voor me, heel scherp en met de kleuren zoals het hoort. Dat kan me wel even verdrietig maken. Net als wanneer ik nog met grote regelmaat wakker word en hoop dat mijn beeld weer normaal is. Als dat blijkt niet zo te zijn.. heb ik eigenlijk geen zin om op te staan. En mijn god, wat zou ik graag weer willen kunnen fietsen.

Maar al met al, mag ik gewoon niet klagen en omarm ik de positieve dingen die hier uit gekomen zijn. En het is mijn intentie om met open armen al het positieve wat uit de verliezen komen, te ontvangen.

Posted in Diverse, Gebeden, Holland, Ogen Tagged , ,